Mauzoleum Galli Placydii

Z zewnątrz wygląda skromnie: ceglana kaplica w kształcie krzyża, na wpół zagrzebana, w ogrodzie San Vitale. Została zbudowana w pierwszej połowie V wieku, za czasów Galli Placydii, córki cesarza Teodozjusza i regentki Cesarstwa Zachodniego. Prawdopodobnie nigdy nie była jej grobowcem (zmarła w Rzymie w 450 roku), ale nazwa się przyjęła.

Gdy wchodzisz, oczy muszą przyzwyczaić się do półmroku, a potem wszystko się ukazuje: nocnoniebieska kopuła pokryta złotymi gwiazdami z krzyżem w centrum, symbole czterech ewangelistów w rogach, apostołowie wznoszący ramiona ku niebu. Nad wejściem Dobry Pasterz siedzący wśród owiec; naprzeciwko święty Wawrzyniec biegnący ku rusztowi.

Światło wchodzi przez okna zamknięte cienkimi płytami alabastru, które czynią je ciepłym i złotym. To najstarsze mozaiki w Rawennie, które dotarły do nas tak kompletne, wciąż bliskie sztuce rzymskiej: miękkie kolory, figury z objętością, gołębie pijące z fontanny.

To jeden z ośmiu zabytków UNESCO w mieście. Przestrzeń jest malutka i wchodzi się małymi grupami o zarezerwowanej godzinie: kup bilet razem z biletem zbiorczym i zostaw to na ostatni punkt zwiedzania San Vitale.