Fortezza di San Leo

De rots van San Leo is een natuurlijk fort: steile rotswanden aan alle kanten en maar één toegang. De Romeinen bouwden hier de eerste versterking, en in de Middeleeuwen streden Byzantijnen, Goten, Franken en Longobarden erom. Tussen 961 en 963 sloot Berengar II, koning van Italië, zich hier op, belegerd door Otto I: gedurende die twee jaar was San Leo feitelijk de hoofdstad van het koninkrijk.

In 1441 veroverde de zeer jonge Federico da Montefeltro het fort met een gewaagde beklimming. Toen kanonnen de oude torens nutteloos maakten, vertrouwde hij Francesco di Giorgio Martini de herontwerp toe: het resultaat zijn de ronde torens en schuine muren die je vandaag ziet, ontworpen voor kruisvuur. Pietro Bembo noemde het een fortissimo propugnacolo e mirabile arnese di guerra.

Onder de Pauselijke Staat werd het fort een gevangenis. De beroemdste gevangene was Giuseppe Balsamo, de graaf van Cagliostro, een alchemist en avonturier veroordeeld door de Inquisitie: hij arriveerde in 1791 en stierf hier in 1795, opgesloten in de cel van de Pozzetto, die je binnenging via een luik in het plafond. Na hem kwam ook de patriot Felice Orsini hier.

Vandaag voert het bezoek je door de museumzalen, de wapens, de gevangenissen en de cel van Cagliostro, tot aan de weergang. Vanaf de top zie je de hele Valmarecchia-vallei, San Marino en, op heldere dagen, de zee bij Rimini. Van het dorp naar het fort is het maar een paar minuten lopen.