Duomo di San Leo

De kathedraal staat op een uitstekend deel van de rots van San Leo, op een plaats die sinds de prehistorie als heilig wordt beschouwd. Eronder ligt een oudere kerk, de eerste kathedraal gebouwd toen San Leo, toen Montefeltro genoemd, bisschopszetel werd. Fragmenten van die kerk blijven over: gebeeldhouwde stukken, kapitelen en twee gevleugelde leeuwen hergebruikt om een zuil te ondersteunen.

De nieuwe kathedraal werd gebouwd door Lombardische en Emiliaanse bouwmeesters en opnieuw ingewijd in 1173, zoals een inscriptie vermeldt. Hij is volledig van zandsteen, met pilasters en kleine bogen die onder het dak doorlopen. Er is geen deur in de gevel: je komt binnen via de zijkant, onder de bustes van San Leo en San Valentino.

Binnen stijgen de beuken naar het verhoogde priesterkoor en de crypte. In de crypte stond de sarcofaag van San Leo, waarvan het deksel met zijn inscriptie bewaard is gebleven: het was de bestemming voor pelgrims die vanaf de kust naar de Apennijnen klommen op weg naar Rome.

Op een nabijgelegen rots, los van de kerk, staat de klokkentoren, Romaans zoals de kathedraal; hij is meestal gesloten en opent alleen op feestdagen. De Pieve ligt op een steenworp afstand: beide kerken zijn ook goed te zien vanaf het fort.