Mauzoleum Teodoryka

Teodoryk, król Ostrogotów, rządził Włochami z Rawenny od 493 roku aż do śmierci w 526. Chciał grobowca jak żaden inny, tuż za murami miasta: zbudował go około 520 roku z wielkich bloków kamienia istryjskiego, przywiezionych morzem i ułożonych jeden na drugim bez zaprawy.

Budowla ma dwie dziesięcioboczne kondygnacje. Na górze, zamiast kopuły z cegieł, znajduje się pojedynczy kamienny monolit o szerokości około dziesięciu metrów i wadze, według szacunków, ponad 230 ton. Do dziś nie wiemy na pewno, jak go tam wywindowano; wokół krawędzi wystają dwanaście uchwytów, być może użytych do manewrowania nim.

Na górnej kondygnacji znajduje się basen z czerwonego porfiru, kamienia cesarzy, który według tradycji przyjął ciało króla. Gdy Bizantyjczycy zdobyli miasto, szczątki Teodoryka, uważanego za heretyka, zostały rozproszone, a mauzoleum przez wieki służyło jako kościół.

Jest jednym z ośmiu zabytków UNESCO w Rawennie. Stoi w parku kilometr od centrum, za torami kolejowymi: z placu roztacza się najlepszy widok na kopułę, a zewnętrzne schody prowadzą na górną kondygnację.