Rocca Sforzesca di Imola

Twierdza stoi w południowo-zachodnim narożniku historycznego centrum Imoli. Jej początki sięgają XIII wieku; przez wieki zamieszkiwały i wzmacniały ją Kościół oraz rody Alidosi, Visconti, Manfredi i Sforza. Obecna forma z wielką wieżą główną, okrągłymi wieżami narożnymi i fosą pochodzi z drugiej połowy XV wieku, dostosowana do pojawienia się armat.

W 1473 roku Imola przeszła w ręce Girolama Riario, bratanka papieża Sykstusa IV, który poślubił Caterinę Sforzę: przez kilka lat twierdza była ich rezydencją. Pod koniec 1499 roku Cesare Borgia, zwany Valentino, zdobył miasto i twierdzę podczas podboju Romanii.

Dla Valentino pracował także Leonardo da Vinci: w 1502 roku narysował słynny plan Imoli, jedną z pierwszych nowoczesnych map miasta widzianego z góry, i badał obronę twierdzy, w tych samych miesiącach, gdy w mieście przebywał również Niccolò Machiavelli. Później, pod Państwem Kościelnym, twierdza stała się więzieniem i pozostawała nim do 1958 roku.

Po renowacji stała się muzeum z kolekcją broni i zbroi oraz ceramiki średniowiecznej i renesansowej znalezionej w mieście. Od 2024 roku twierdza jest ponownie zamknięta na długotrwałą renowację: można ją oglądać z zewnątrz, a w międzyczasie można zwiedzić inne Musei di Imola, Palazzo Tozzoni i Museo di San Domenico.