Rocca Sforzesca di Imola

Het fort staat in de zuidwesthoek van het historische centrum van Imola. De oorsprong gaat terug tot de 13e eeuw; door de eeuwen heen werd het bewoond en versterkt door de Kerk, de families Alidosi, Visconti, Manfredi en Sforza. De vorm die je nu ziet, met de grote donjon, ronde hoektorens en gracht, dateert uit de tweede helft van de 15e eeuw, aangepast aan de komst van kanonnen.

In 1473 kwam Imola in handen van Girolamo Riario, neef van paus Sixtus IV, die trouwde met Caterina Sforza: enkele jaren was het fort hun residentie. Eind 1499 veroverde Cesare Borgia, bekend als il Valentino, de stad en het fort tijdens zijn verovering van Romagna.

Ook Leonardo da Vinci werkte voor il Valentino: in 1502 tekende hij de beroemde plattegrond van Imola, een van de eerste moderne kaarten van een stad van bovenaf gezien, en bestudeerde hij de verdediging van het fort, in dezelfde maanden dat ook Niccolò Machiavelli in de stad was. Later, onder de Kerkelijke Staat, werd het fort een gevangenis en bleef dat tot 1958.

Na restauratie werd het een museum, met een collectie wapens en wapenrustingen en een van middeleeuwse en renaissance keramiek gevonden in de stad. Sinds 2024 is het fort opnieuw gesloten voor een langdurig restauratieproject: je kunt het van buitenaf zien, en ondertussen kun je de andere Musei di Imola bezoeken, Palazzo Tozzoni en het Museo di San Domenico.