Duomo di San Leo

Katedra stoi na występie skały San Leo, w miejscu uważanym za święte od czasów prehistorycznych. Pod nią leży starszy kościół, pierwsza katedra zbudowana, gdy San Leo, zwane wtedy Montefeltro, stało się siedzibą diecezji. Pozostały fragmenty tego kościoła: rzeźbione elementy, kapitele i dwa skrzydlate lwy użyte ponownie do podparcia kolumny.

Nowa katedra została zbudowana przez lombardzkich i emiliańskich mistrzów i ponownie konsekrowana w 1173 roku, jak głosi inskrypcja. Jest cała z piaskowca, z pilastrami i małymi łukami biegnącymi pod dachem. Nie ma drzwi w fasadzie: wchodzi się z boku, pod popiersami św. Leona i św. Walentego.

Wewnątrz nawy wznoszą się ku podwyższonemu prezbiterium i krypcie. W krypcie stał sarkofag św. Leona, z którego pozostała pokrywa z inskrypcją: był celem pielgrzymów wspinających się z wybrzeża ku Apenninom w drodze do Rzymu.

Na pobliskiej skale, oddzielonej od kościoła, stoi dzwonnica, romańska jak katedra; zwykle zamknięta, otwiera się tylko w święta. Pieve jest kilka kroków dalej: oba kościoły widać dobrze także z twierdzy.