Pennabilli, Miejsca Duszy Tonino Guerry

Tonino Guerra, poeta i scenarzysta Felliniego, Antonioniego i Tarkowskiego, wybrał Pennabilli jako swój dom w 1989 roku i mieszkał tu aż do śmierci w 2012 roku. Tu wymyślił muzeum niepodobne do żadnego innego: nie budynek, ale serię miejsc rozsianych po wiosce i dolinie, małe poetyckie wynalazki do odkrycia pieszo.

Najsłynniejszy jest Orto dei frutti dimenticati (Sad Zapomnianych Owoców), otwarty w 1990 roku na ziemi należącej do misjonarzy: muzeum smaków ze starymi drzewami owocowymi Apeninów, jabłoniami, pigwami, dereniami, jujubami, jarzębiną i nieszpułkami. Na murze granicznym znajduje się Rifugio delle Madonne abbandonate (Schronienie Porzuconych Madonn), ceramiczne Madonny z wiejskich kapliczek, zebrane tu, by je ocalić.

Potem jest Strada delle Meridiane (Ulica Zegarów Słonecznych) z zegarami słonecznymi namalowanymi na domach, Santuario dei pensieri (Sanktuarium Myśli), kamienne rzeźby w cichym ogrodzie, Angelo coi baffi (Anioł z Wąsami) i, poza wioską, Giardino pietrificato di Bascio (Skamieniony Ogród Bascio). Wzdłuż ulic znajdziesz też słowa na murach, małe historie napisane na ceramicznych płytkach.

Pennabilli to wioska na dwóch skalnych szczytach, Roccione i Penna, w górnej Valmarecchia. Każdego lata gości Artisti in Piazza, festiwal sztuki ulicznej, i od ponad pięćdziesięciu lat targi antyków o znaczeniu krajowym.