Abbazia di San Mercuriale

De abdij is genoemd naar San Mercuriale, de eerste bisschop van Forlì, en staat op de plek van een oudere kerk die in 1173 door brand werd verwoest. De Romaanse wederopbouw in baksteen dateert uit het einde van de 12e eeuw; de klokkentoren, ongeveer 75 meter hoog, werd voltooid in 1180 en is een van de hoogste van Italië. Voor de inwoners van Forlì is het gewoon 'il campanile', het silhouet dat je over de hele vlakte kunt zien.

In de lunette boven het portaal bevindt zich een vroeg 13e-eeuws reliëf toegeschreven aan de kring van Benedetto Antelami, met de Droom en Aanbidding van de Wijzen: het is een van de mooiste stukken Romaanse beeldhouwkunst in Romagna. Binnen bewaren de drie beuken werken van Marco Palmezzano, de grote renaissanceschilder uit Forlì, en het grafmonument van Barbara Manfredi, vrouw van Pino Ordelaffi, gebeeldhouwd in de 15e eeuw.

Naast de kerk staat het klooster van het oude Vallombrosaanse klooster, nu open naar het plein. Vandaar begrijp je hoe de abdij het religieuze en burgerlijke hart van de stad was: het plein eromheen, dat nu de naam van Aurelio Saffi draagt, groeide eromheen.

De kerk is elke dag open en de toegang is gratis. De klokkentoren kan alleen beklommen worden op enkele feestdagen: als je op 4 februari (Madonna del Fuoco) of 26 oktober (San Mercuriale) in Forlì bent, mis dan het uitzicht vanaf de top niet.