Basilica di San Marino

Hier stond ooit een oude parochiekerk, al vermeld in vroegmiddeleeuwse documenten. In de 19e eeuw was deze vervallen en werd gesloopt: de nieuwe kerk, ontworpen door de Bolognese architect Antonio Serra, werd begonnen in 1826 en ingewijd op 5 februari 1838. In 1926 verhief de paus het tot een basiliek.

Je klimt een lange trap op naar het portiek met acht Korinthische zuilen. Op het fronton staat een Latijnse toewijding: de Senaat en het Volk aan de heilige Marinus, beschermheilige en stichter van de vrijheid. Boven de hoofddeur staat het wapen van de Republiek; de reliëfs van de fakkel en lauriertakken zijn het werk van San Marinese steenhouwers.

Binnen drie beuken met Korinthische zuilen en een koor omringd door zuilen. Hier worden de relikwieën van de heilige Marinus bewaard, de steenhouwer uit Dalmatië die volgens de overlevering de gemeenschap op Monte Titano stichtte. Er zijn zes altaren, elk met een eigen schilderij.

Toegang is gratis. Achter de basiliek liggen de Orti dell'Arciprete, waar in de zomer dageraadconcerten worden gehouden; rechts de kleine kerk van San Pietro met de stenen bedden van de heiligen Marinus en Leo.