Bazylika San Petronio

Bazylika poświęcona jest świętemu Petroniuszowi, biskupowi i patronowi Bolonii, i nie jest katedrą: chciała jej rada miejska, nie biskup. Prace rozpoczęły się w 1390 roku według projektu Antonia di Vincenzo i trwały przez wieki. Projekt był tak ambitny, że legenda głosi, iż papież kazał zbudować Archiginnasio obok kościoła właśnie po to, by nie przewyższył Bazyliki św. Piotra w Rzymie.

Fasada pozostała niedokończona: dolna część pokryta jest marmurem, powyżej widoczna jest cegła. Centralny portal wykonał Jacopo della Quercia, z historiami z Księgi Rodzaju wyrzeźbionymi w XV wieku. Wewnątrz trzy wysokie nawy i dwadzieścia dwie kaplice boczne, zdobione przez artystów takich jak Francesco Francia, Lorenzo Costa i Parmigianino.

Cappella Bolognini, zwana Kaplicą Trzech Króli, jest najsłynniejsza: Giovanni da Modena namalował na początku XV wieku freski przedstawiające Raj i Piekło, z ogromnym Lucyferem pożerającym potępionych. W kaplicy muzycznej znajdują się organy zbudowane około 1470 roku przez Lorenzo da Prato, najstarsze na świecie wciąż używane.

Wzdłuż posadzki lewej nawy biegnie linia południka astronoma Giovanniego Domenica Cassiniego, ukończona w 1657 roku: ma 66,8 metra długości, jedna z największych na świecie. W prawdziwe południe promień słońca wpada przez otwór w sklepieniu i pada na mosiężną linię, wyznaczając dzień roku.