Certosa di Bologna

De Certosa di San Girolamo di Casara werd in 1334 gesticht buiten de stadsmuren, zoals de regel van de kartuizer monniken voorschreef. Na de opheffing van het klooster tijdens de Napoleontische tijd, maakte de stad er in 1801 haar gemeentelijke begraafplaats van, een van de eerste in Italië, waarbij kruisgangen en cellen werden hergebruikt.

Al in de 19e eeuw noemden reizigers het een begraafplaats die een museum genoemd kan worden, en Byron en Leopardi kwamen hier. Bolognese families gaven opdracht voor graven aan de grootste beeldhouwers van die tijd: langs kruisgangen, loggias en zalen vind je neoklassieke, romantische, art nouveau en 20e-eeuwse monumenten, evenals fresco's die architectuur en beeldhouwkunst imiteren.

Beroemde figuren zijn hier begraven: de dichter Giosuè Carducci, de zanger Farinelli, de componist Ottorino Respighi, de schilder Giorgio Morandi en de singer-songwriter Lucio Dalla. In de kerk van San Girolamo zijn grote altaarstukken uit het 17e-eeuwse Bologna bewaard gebleven.

De begraafplaats is verbonden met de stad door een lange portiek, begonnen in 1811, die aansluit op die van San Luca: het is een van de twaalf secties van de portieken van Bologna die op de UNESCO-werelderfgoedlijst staan. In 1869 werd hier bij opgravingen ook een grote Etruskische necropolis gevonden, die zijn naam gaf aan een fase van de Etruskische beschaving, de Certosa-fase.