Cattedrale di San Pietro

Wielu myśli, że katedrą Bolonii jest San Petronio, ale to właśnie ta: kościół biskupa, udokumentowany już w X wieku. W 1582 roku papież Grzegorz XIII, Bolończyk, podniósł ją do rangi metropolitalnej, gdy diecezja stała się archidiecezją. Obecny wygląd jest barokowy i pochodzi z przebudowy rozpoczętej w 1605 roku, która niemal całkowicie zatarła romański kościół.

Wewnątrz jednej wielkiej nawy, w apsydzie, znajduje się Zwiastowanie Ludovica Carracciego, namalowane w 1619 roku, ostatnim roku życia wielkiego bolońskiego malarza. Wśród innych dzieł są obrazy Prospera Fontany i Donata Cretiego, a w prawej nawie Opłakiwanie zmarłego Chrystusa z terakoty Alfonsa Lombardiego, modelowane między 1522 a 1526 rokiem.

Dzwonnica, wysoka na 70 metrów, jest drugą najwyższą wieżą Bolonii po Asinelli. Rozpoczęto ją w 1184 roku i zawiera starszą dzwonnicę. W izbie dzwonów wisi Nonna, dzwon z 1594 roku ważący 33 kwintale, największy na świecie bijany w stylu bolońskim, czyli obracany całkowicie.

W katedrze przechowywany jest także Skarbiec z przedmiotami sakralnymi ofiarowanymi przez biskupów i bolońskich papieży, dostępny po umówieniu. Co roku, w tygodniu Wniebowstąpienia, Madonna di San Luca schodzi ze wzgórza i pozostaje tu przez kilka dni.